Bijzondere opening Places of Hope


05/04/2018

DE TOEKOMST IN BEWEGING

Een merkwaardig gezicht: allerlei apparaten, waaronder een buitenboordmotor, printers, naaimachines en televisies, worden op woensdag 3 april ten grave gedragen in Leeuwarden. Liggend op grote karren maken ze deel uit van een bonte rouwstoet die dwars door het hart van de stad trekt. De stemming is allerminst droevig. Want deze vervuilende apparaten uit het recente verleden hebben hun tijd gehad. “Wij hebben nu zin in de toekomst!”

Het Passion-achtige tafereel, De Parade van de Nieuwe Tijd, trekt veel bekijks. Winkelend publiek blijft massaal staan. Regelmatig wordt er een praatje gemaakt met de mensen die meelopen in de stoet. Aangesnelde cameraploegen leggen de vraag die keer op keer wordt gesteld gulzig vast: wat is hier in vredesnaam aan de hand? Allemaal precies de bedoeling van de initiatiefnemer: de expositie Places op Hope. De opmerkelijke rouwstoet maakt deel uit van de opening van de grote tentoonstelling, waarbij pioniers op het gebied van ruimtelijke ordening hun visie geven op een gezond en duurzaam Nederland van de toekomst.

De tentoonstelling met veel installaties, maquettes en foto’s, waaraan ook scholieren hebben bijgedragen, is tot en met 25 november te bezoeken in De Kanselarij. De processie voert dan ook naar het voormalige onderkomen van het Fries Museum. Verschillende mensen haken onderweg aan. Zo ook burgemeester Ferd Crone en kinderburgemeester Charlize Hendriks, die om 12.30 uur de expositie openen.

De groep wordt rond 12.00 uur op gang geschoten in de Blokhuispoort. Het hoofdkwartier van Leeuwarden-Fryslân 2018 is een logisch toevallig vertrekpunt, aangezien Places of Hope deel uitmaakt van het Culturele Hoofstad-jaar. Curator Maarten Hajer, in het dagelijks leven hoogleraar en planoloog, zweept er de boel flink op. “Ik heb het wel gehad met het doemdenken”, werpt hij een menigte toe bij de start. “Ik ben opgegroeid met het Verdrag van Rome en geloof in een toekomst die wél fijn kan zijn. We hebben vele miljoenen jaren aan fossiele brandstoffen er in de afgelopen honderd jaar bijna doorheen gejaagd. Niet iets om trots op te zijn. Nu zijn we nog op tijd om te zeggen: dit willen wij niet!” Er klinkt gejuich. Handen gaan de lucht in.

Spreekstalmeester van dienst Andrea van der Pol, bekend van diverse radio- en televisieprogramma's als Vroege Vogels en De Slag om Nederland, stookt het vuur nog wat verder op. Een camouflagebroek en megafoon passen perfect bij haar activistische boodschap. “Wij gaan vandaag afscheid nemen van vervuilende apparaten! Dit wordt hun laatste tocht. Het gasfornuis en oude kachel hebben hun diensten bewezen, maar nu is het genoeg geweest. Bent u klaar? Marcheren dan maar!” De slagwerkers van Lady's Hardware, voortgetrokken door een uit de kluiten gewassen Tesla, gaan voorop en houden het moreel vakkundig hoog. Daarachter worden demonstratief houten borden in de lucht gehouden met leuzen als “Make land no war”, “Kijk omhoog” en “Geef mij maar de leegte”. Dit zijn geen protestborden, benadrukt Van der Pol onderweg. “Want wij zijn niet tegen, maar vóór iets. Ik noem daarop liever het pro-borden. Of nog mooier: wensborden.”

De sliert aan mensen en apparaten komt via de Nieuweweg, Wirdumerdijk, Peperstraat, Groentemarkt, Over de Kelders en de Korfmakersstraat aan bij de Tweebaksmarkt. De sfeer wordt steeds vrolijker, tot carnavaleske proporties. Studenten die hun wasmachine op een steekkar voortduwen, trommelen op het oude beestje alsof het hun lieve lust is. Op de voorstreek volgt meer lawaai als twee stinkende brommers in de stoet verstrikt raken. “Zij passen erg goed bij onze optocht”, glimlacht een man van middelbare leeftijd die zelf zijn oude computer afvoert. “Ze hebben het zelf niet door, maar vandaag zijn niet wij het tegengeluid. Dat zijn zij!”

Een persoonlijk verslag van journalist Casper Ferwerda




nl
en